Standardy Ochrony Małoletnich

AMANI MED spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą  w Bydgoszczy

Zakład leczniczy – Centrum Terapii AMANI
pod adresem: ul. Rozłogi 30-32, 85-179 Bydgoszcz

Preambuła

AMANI MED Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy jako podmiot leczniczy, świadczący usługi medyczne także dla małoletnich pacjentów, niniejszym ustala i przyjmuje Standardy Ochrony Małoletnich.

Standardy Ochrony Małoletnich mają na celu:

1) przeciwdziałanie naruszaniu praw dzieci, z uwzględnieniem praw dzieci z niepełnosprawnościami,
2) zapewnienie poszanowania praw dzieci, w szczególności prawa do ochrony ich godności i wolności od wszelkich form krzywdzenia,
3) tworzenie i monitorowanie środowiska przyjaznego i bezpiecznego dla dzieci,
4) określenie zasad i procedur postępowania w przypadku zagrożenia bezpieczeństwa dzieci, tj. w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego.

Naczelną zasadą działań podejmowanych przez Podmiot leczniczy jest dbałość o dobro dzieci oraz postępowanie w interesie dzieci.

Realizując swoje obowiązki, wszyscy pracownicy Podmiotu leczniczego zobowiązani są przestrzegać obowiązujących przepisów prawa, właściwych kodeksów etyki zawodowej, udzielać świadczeń w sposób profesjonalny, z poszanowaniem praw małoletnich pacjentów, uwzględniając ich godność i potrzeby, przestrzegając obowiązujących w placówce Standardów Ochrony Małoletnich, w tym rozpoznawać i reagować w sytuacji podejrzenia krzywdzenia małoletniego.

§1
Słownik pojęć

1. Podmiot leczniczy – AMANI MED z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy, dalej „AMANI MED”.
2. Zakład leczniczy – Centrum Terapii AMANI, gdzie udzielane są świadczenia zdrowotne na rzecz pacjentów Podmiotu leczniczego.
3. Personel AMANI MED – wszyscy zatrudnieni i współpracujący z AMANI MED, niezależnie od formy zatrudnienia czy też pełnionych stanowisk (lekarze, psychologowie, psychoterapeuci, psychodietetycy, psychoonkolodzy, seksuolodzy, terapeuci, etc.), którzy biorą udział w udzielaniu świadczeń zdrowotnych małoletnim lub mogą mieć kontakt z małoletnim, a także personel administracyjny i techniczny oraz inne osoby mające bezpośredni kontakt z małoletnim pacjentem – w tym: wolontariusze, stażyści, praktykanci czy też opiekunowie prawni i faktyczni
4. Standardy – Standardy Ochrony Małoletnich – niniejszy dokument. Zbiór zasad, które stawiają ochronę dziecka w centrum działań i wartości mające służyć tworzeniu bezpiecznego, wolnego od przemocy i przyjaznego środowiska dla dzieci, tym samym przeciwdziałania naruszaniu praw dzieci, a także sposobu reagowania i interwencji w przypadku zagrożenia dobra i bezpieczeństwa dzieci.
5. Małoletni – dziecko; osoba poniżej 18 roku życia.
6. Rodzic/opiekun – osoba uprawniona do reprezentacji dziecka, w szczególności jego rodzic lub opiekun prawny albo inna osoba uprawniona na podstawie przepisów lub orzeczenia sądu.
7. Krzywda lub Krzywdzenie Dziecka – krzywdzeniem dziecka jest każde zamierzone i niezamierzone działanie lub zaniechanie działania jednostki, instytucji lub społeczeństwa jako całości i każdy rezultat takiego działania lub bezczynności, które naruszają równe prawa i swobody dzieci i/lub zakłócają ich optymalny rozwój. Krzywdzenie dziecka może przyjmować różne formy: przemoc emocjonalna/psychiczna, przemoc fizyczna, zaniedbanie, przemoc seksualna, narażenie na niebezpieczeństwo. Krzywdzenie obejmuje zarówno jednorazowe jego przejawy, jak i czynności lub zdarzenia powtarzające się.
8. Przemoc fizyczna – przemoc, w wyniku której dziecko doznaje faktycznej fizycznej krzywdy lub jest nią potencjalnie zagrożone. Krzywda ta następuje w wyniku działania bądź zaniechania działania ze strony rodzica lub innej osoby odpowiedzialnej za dziecko. Może być czynnością powtarzalną lub jednorazową. Przykłady: bicie, szarpanie, popychanie, rzucanie przedmiotami, kopanie dziecka, potrząsanie nim lub rzucanie, drapanie, szczypanie, gryzienie, ciągnięcie za włosy/uszy, zmuszanie do przebywania w niewygodnej pozycji, przypalanie, poparzenie lub zmuszanie do zjedzenia/połknięcia czegoś.
9. Przemoc emocjonalna/psychiczna – zwykle przewlekła, niefizyczna, szkodliwa interakcja pomiędzy dzieckiem a opiekunem, obejmująca zarówno działania, jak i zaniechania. Przykłady: niedostępność emocjonalna, ignorowanie potrzeb emocjonalnych dziecka, relacja z dzieckiem opartą na wrogości, obwinianie, oczernianie, odrzucanie, upokarzanie, straszenie, przypisywanie negatywnych cech dziecku, nieodpowiednie rozwojowo lub niekonsekwentne interakcje z dzieckiem, niedostrzeganie lub nieuznawanie indywidualności dziecka i granic psychicznych pomiędzy rodzicem/opiekunem a dzieckiem. Przemocą emocjonalną jest także nieodpowiednia socjalizacja, demoralizacja, a także sytuacja, gdy dziecko jest świadkiem przemocy.
10. Przemoc seksualna – każda czynność seksualna podejmowana z dzieckiem poniżej 15 roku życia. Włączanie dziecka w aktywność seksualną, którą nie jest ono w stanie w pełni zrozumieć i udzielić na nią świadomej zgody, i/lub na którą nie jest dojrzałe rozwojowo i nie może zgodzić się w ważny prawnie sposób, i/lub która jest niezgodna z normami prawnymi lub obyczajowymi danego społeczeństwa. Aktywność seksualna między dzieckiem a dorosłym lub dzieckiem a innym dzieckiem, jeśli te osoby ze względu na wiek bądź stopień rozwoju pozostają w relacji opieki, zależności, władzy. Może obejmować kontakt fizyczny (dotykanie intymnych części ciała, penetracja) lub odbywać się bez kontaktu fizycznego – ekshibicjonizm, wszelkie formy werbalnego molestowania i skłaniania do kontaktu z treściami pornograficznymi, grooming (uwodzenie w Internecie w celu nawiązania kontaktu). Komercyjne kontakty seksualne z dzieckiem (wyzyskiwanie seksualne dziecka), gdy w zamian za udział w czynnościach seksualnych dziecko otrzymuje korzyść lub obietnicę korzyści.
11. Zaniedbanie – niezaspokajanie podstawowych potrzeb dziecka i/lub nierespektowanie jego podstawowych praw dziecka przez rodziców, opiekunów, lub inne osoby zobowiązane do opieki, wychowania i ochrony dziecka. Zaniedbanie obejmuje zarówno pojedyncze sytuacje, jak i schemat funkcjonowania, w którym rodzic/opiekun nie zapewnia odpowiednich warunków rozwoju i dobrostanu dziecka. Może to dotyczyć takich obszarów jak: zdrowie dziecka (np. brak pomocy w chorobie), edukacja, rozwój emocjonalny, odżywianie, schronienie i bezpieczne warunki życia.
12. Działania interwencyjne – działanie polegające na dokonywaniu zgłoszeń i zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego oraz zawiadomień do sądu opiekuńczego o jakichkolwiek formach krzywdzenia małoletniego, wnioskowanie o wgląd w sytuację rodziny, a także wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”.

§2
Cel

Standardy Ochrony Małoletnich określają w szczególności:

1. zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem placówki, a w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich;
2. zasady i procedurę podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego;
3. procedury i osoby odpowiedzialne za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego, zawiadamianie sądu opiekuńczego oraz w przypadku instytucji, które posiadają takie uprawnienia, osobyodpowiedzialne za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”;
4. zasady przeglądu i aktualizacji standardów;
5. zakres kompetencji osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu placówki lub organizatora do stosowania standardów;
6. zasady przygotowania tego personelu do ich stosowania oraz sposób dokumentowania tej czynności;
7. zasady i sposób udostępniania rodzicom albo opiekunom prawnym lub faktycznym oraz małoletnim standardów do zaznajomienia się z nimi i ich stosowania;
8. osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń o zdarzeniach zagrażających małoletniemu i udzielenie mu wsparcia;
9. sposób dokumentowania i zasady przechowywania ujawnionych lub zgłoszonych incydentów lub zdarzeń zagrażających dobru małoletniego.

§3
Standard I.
Weryfikacja Personelu

1. Każda osoba przed nawiązaniem współpracy z AMANI MED podlega weryfikacji pod kątem niekaralności i bezpieczeństwa w kontaktach z małoletnimi.
2. Każdy osoba dopuszczana do pracy z dziećmi w AMANI MED podlega uprzedniej weryfikacji pod względem wykształcenia, kwalifikacji zawodowych oraz kompetencji do pracy z dziećmi, przebiegu dotychczasowego zatrudnienia, a także uprzedniej weryfikacji niekaralności, tj. poprzez sprawdzenie czy dane tych osób zostały wpisane do Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym.
3. Wydruk z rejestru jest przechowywany w dokumentacji osoby zatrudnianej.
4. Rejestr jest dostępny pod adresem: rps.ms.gov.pl
5. Osobę zatrudnianą, w procesie rekrutacji i przed rozpoczęciem pracy z dziećmi, zobowiązuje się do przedłożenia informacji (zaświadczenia) z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX (przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu) i XXV (przestępstwa przeciwko wolności seksualnej) Kodeksu karnego, wart. 189a (handel ludźmi) i art. 207 (znęcanie) Kodeksu karnego oraz w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.
6. Personel AMANI MED jest zapoznawany ze Standardami, każda osoba zobowiązana jest złożyć pisemne oświadczenie o zaznajomieniu ze Standardami oraz zobowiązaniu do ich przestrzegania.
7. Wszelkie oświadczenia, wydruki z rejestrów oraz informacje z KRK przechowywane są w dokumentacji dotyczącej współpracy/zatrudnienia.

§4 
Standard II.
Zasady bezpiecznych relacji Personel-Małoletni

1. Personel AMANI MED, a także wszyscy dorośli przebywający na terenie zakładu leczniczego, są obowiązani postępować względem dzieci z poszanowaniem ich praw, podmiotowości i autonomii, dbać o dobro i bezpieczeństwo dzieci oraz działać w ich jak najlepszym interesie.
2. Personel AMANI MED zobowiązany jest:

   1) każdorazowo postępować zgodnie z dobrem dziecka i w jego słusznym interesie,
   2) zapoznać się z ogólną sytuacją małoletniego – stosownie do pełnionej funkcji,
   3) traktować małoletnich pacjentów profesjonalnie, podmiotowo, z uwzględnieniem w miarę możliwości – opinii dziecka i jego potrzeb, a także szanując ich prawa, godność i prywatność,
   4) postępować względem dzieci z poszanowaniem zasad równego traktowania,
   5) zachowywać należytą staranność celem zapewnienia szeroko pojętego bezpieczeństwa wszystkich małoletnich na terenie zakładu leczniczego, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci z niepełnosprawnością,
   6) tworzyć atmosferę zaufania i otwartości,
   7) dbać, by małoletni czuł się bezpiecznie i komfortowo,
   8) w kontakcie z małoletnimi uwzględniać jego wiek, możliwości poznawcze, stan zdrowia i sytuację medyczną oraz potrzeby pacjenta,
   9) z należytą uwagą traktować małoletnich pacjentów ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi i niepełnosprawnościami.

3. We wszelkich relacjach z małoletnimi pacjentami Personel AMANI MED winien:
   1) zachowywać życzliwość, cierpliwość, empatię oraz szacunek,
   2) poświęcać małoletniemu należytą uwagę, zwracać się bezpośrednio do dziecka,
   3) prezentować postawę nieoceniającą, a także wrażliwość kulturową,
   4) przedstawić się dziecku i określić swoją funkcję, stanowisko czy też rolę w procesie leczenia pacjenta,
   5) poinformować małoletniego, jaka jest przyczyna jego wizyty w Podmiocie leczniczym,
   6) przekazać, że pacjent może zadawać pytania, prosić o pomoc, a także zgłaszać wszelkie sytuacje, w których czuje lęk, strach czy dyskomfort,
   7) wyjaśniać, w miarę możliwości, jakie i w jakim celu będą podejmowane względem małoletniego pacjenta działania podczas udzielania świadczeń zdrowotnych,
   8) prowadzić konwersacje z małoletnim w obecności osoby trzeciej, np. opiekuna dziecka lub innego członka personelu,
   9) zwracać się do małoletniego w preferowanej przez niego formie,
   10) stosować komunikaty proste, przystępne, zrozumiałe dla dziecka, z uwzględnieniem wieku dziecka, stopnia rozwoju, dojrzałości emocjonalnej i psychicznej oraz ogólnej sytuacji życiowej i zdrowotnej dziecka.
4. W procesie udzielania świadczeń zdrowotnych Personel AMANI MED winien w szczególności: 
   1) postępować z poszanowaniem praw pacjenta oraz intymności i godności małoletniego pacjenta,
   2) respektować prawo małoletniego do opieki i zapewnić obecność przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego,
   3) ograniczać wszelki kontakt fizyczny z dzieckiem do czynności niezbędnych dla udzielenia świadczeń zdrowotnych,
   4) jeśli niezbędne jest odkrywanie ciała małoletniego – czynić to partiami,
   5) informować dziecko, w miarę możliwości, co będzie wykonywane i w jakim celu,
   6) dostosowywać język i komunikację z małoletnim do stopnia rozwoju dziecka, a także indywidualnych, szczególnych potrzeb związanych z niepełnosprawnością dziecka, w sposób umożliwiający wyrażenie przez dziecko aprobaty lub sprzeciwu co do podejmowanych czynności,
   7) podejmować ewentualny kontakt fizyczny z dzieckiem z zachowaniem zasad współżycia społecznego i dopuszczalnych granic, a także za aprobatą dziecka (np. przytulenie celem uspokojenia),
   8) rozpoznawać indywidualne potrzeby dziecka oraz specyfikę jego funkcjonowania w szczególności jego funkcjonowanie poznawcze, emocjonalne i społeczne ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki niepełnosprawności dziecka,
   9) współpracować z opiekunem pacjenta, także w zakresie przygotowania dziecka do udzielania świadczeń zdrowotnych, uwzględniać informacje przekazane przez opiekuna dziecka na jego temat,
   10) poprzez rozmowę i współpracę z opiekunem dziecka oceniać i minimalizować ryzyko wystąpienia u dziecka ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym niepełnosprawnościami, zachowań i reakcji trudnych, in. agresywnych, autoagresywnych, etc.
   11) opierać komunikację skoncentrowaną na aspektach medycznych i motywacyjnych.
5. W relacjach Personel–Małoletni zabronione jest w szczególności:
   1) zawstydzanie, upokarzanie, lekceważenie, obrażanie dziecka;
   2) ignorowanie, bagatelizowanie małoletniego, jego odczuć i potrzeb czy też skierowanej przez niego prośby o pomoc;
   3) przyjmowanie biernej postawy w sytuacji zagrożenia dobra
   i bezpieczeństwa dziecka czy też zgłoszenia przez małoletniego jego krzywdzenia;
   4) stosowanie przemocy względem małoletniego w jakiejkolwiek formie;
   5) krzyczenie na dziecko,
   6) szturchanie, popychanie ani w jakikolwiek sposób naruszanie integralności fizycznej dziecka;
   7) formułowanie jakichkolwiek uwag o charakterze oceniającym stygmatyzującym lub pejoratywnym w odniesieniu do masy ciała, wyglądu czy nawyków żywieniowych. Komunikacja winna koncentrować się na aspektach medycznych i motywacyjnych; 
   8) zachowywanie się względem dziecka w sposób niestosowny, dwuznaczny lub w sposób na taki wskazujący;
   9) dotykania małoletnich w sposób, który mógłby zostać nieprawidłowo zinterpretowany lub który wykracza pozauzasadnioną potrzebę medyczną;
   10) używanie wulgaryzmów, nawiązywanie do aktywności lub atrakcyjności seksualnej, wykorzystywanie przewagi fizycznej lub relacji władzy (zastraszanie, groźby, przymuszanie);
   11) komentowanie wyglądu czy zachowania dziecka, w szczególności w taki sposób, który zawstydzałby dziecko lub byłby niestosowny,
   12) prowokowanie u dziecka wystąpienia lub eskalacji zachowań trudnych, niepożądanych;
   13) proponowanie dzieciom alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji, jak również używać ich w obecności dzieci;
   14) oglądanie treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę w obecności dzieci, udostępnianie dzieciom treści erotycznych i pornograficznych bez względu na ich formę lub umożliwianie im zapoznania się z tymi treściami;
   15) ujawnianie jakichkolwiek danych dotyczących dziecka, m.in. sytuacji rodzinnej, zdrowotnej, ekonomicznej, opiekuńczejlub prawnej;
   16) utrwalanie wizerunku, głosu dziecka w celach prywatnych lub bez uprzedniej zgody prawnego opiekuna dziecka;
   17) nawiązywanie z małoletnim relacji seksualnych oraz romantycznych lub relacji, które mogą być za takie uznane;
   18) nawiązywanie czy utrzymywanie kontaktu z małoletnim poprzez prywatne kanały komunikacji (prywatny telefon, e-mail, komunikatory, profile w mediach społecznościowych) ani spotykanie się z dzieckiem;
   19) ukrywanie informacji na temat możliwości występowania relacji charakteryzującej się zauroczeniem małoletnim pacjentem przez osobę z Personelu bądź odwrotnie;
   20) wchodzenie w jakiekolwiek relacje zależności z dzieckiem lub jego opiekunem.

§5
Standard III.
Symptomy krzywdzenia małoletnich. Rozpoznawanie i reagowanie

1. W celu zapewnienia bezpieczeństwa małoletnich, Personel AMANI MED obowiązany jest reagować w każdej sytuacji podejrzenia krzywdzenia.
2. Personel AMANI MED winien rozpoznawać możliwe symptomy stosowania krzywdzenia dziecka (doświadczania przez dziecko przemocy domowej, zaniedbania czy też przemocy fizycznej, psychicznej lub seksualnej).
3. Personel AMANI MED powinien orientować się także w ogólnej sytuacji życiowej małoletnich pacjentów, rozpoznawać i uwzględniać ewentualne ryzyka stąd płynące. Ze szczególną uwagą Personel winien traktować sytuację dzieci niepełnosprawnych oraz dzieci ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi czy też z problemami natury psychologicznej/psychiatrycznej, ze względu na szczególne narażenie ich na krzywdzenie, a także na trudniejszą identyfikację i ocenę symptomów wskazujących na krzywdzenie.
4. Obserwując dziecko i analizując symptomy jego ewentualnego krzywdzenia, pamiętać należy o ocenie w kontekście ogólnej sytuacji dziecka – należy zwrócić uwagę nie tylko na symptomy fizyczne, ale także zachowanie dziecka i rodzica/opiekuna, sytuację dziecka (wiek, kondycja, sytuacja medyczna dziecka, sytuacja rodzinna, bytowa itd.) oraz postawione wcześniej rozpoznania i diagnozy, uprzednie obserwacje dotyczące dziecka, zmiany w zachowaniu, etc.

§6
Standard IV.
Zasady podejmowania interwencji w sytuacji podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego

1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka lub posiadania informacji
   o krzywdzeniu dziecka każdy członek Personelu AMANI MED zobowiązany jest do podjęcia adekwatnego i niezwłocznego działania.
2. Podstawy prawne interwencji:
   1) art. 240 k.k. przewidujący obowiązek zawiadomienia policji lub prokuratora o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu czynu zabronionego, np. zabójstwa, zgwałcenia małoletniego poniżej 15 roku życia, seksualnego wykorzystania niepoczytalności lub bezradności; seksualnego wykorzystania małoletniego; spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu;
   2) art. 304 §1 k.p.k.- stanowiący, że każdy, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub policję;
   3) art. 12 Ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej – stanowiący, że osoby, które w związku z wykonywaniem swoich obowiązków służbowych lub zawodowych powzięły podejrzenie o popełnieniu ściganego z urzędu przestępstwa z użyciem przemocy domowej, niezwłocznie zawiadamiają o tym policję lub prokuratora. Osoby będące świadkami przemocy domowej powinny zawiadomić o tym Policję, prokuratora lub inny podmiot działający na rzecz przeciwdziałania przemocy domowej;
   4) art. 572 k.p.c. – stanowiący, że każdy, komu znane jest zdarzenie uzasadniające wszczęcie postępowania z urzędu, tj. np. w sytuacji zagrożenia dobra dziecka, obowiązany jest zawiadomić o nim sąd opiekuńczy (interwencja cywilna).
3. W sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka lub zaistnienia takiego zdarzenia, Personel AMANI MED obowiązany jest dokonać zgłoszenia tego faktu do Koordynatora Ochrony Małoletnich (dalej jako „Koordynator”).
4. Koordynator obowiązany jest podjąć stosowne działania weryfikacyjne, zorganizować i skoordynować niezbędną pomoc małoletniemu oraz podjąć adekwatne do rodzaju zgłoszenia działania interwencyjne.
5. W sytuacji, gdy ktokolwiek z Personelu jest bezpośrednim świadkiem krzywdzenia dziecka, zobowiązany jest do natychmiastowej reakcji, zmierzającej do powstrzymania zachowań niedozwolonych i zapewnienia ochrony małoletniemu, a także niezwłocznego powiadomienia odpowiednich służb, np. policji, a także Koordynatora.
6. Rodzaje działań interwencyjnych:
   1) W sytuacji uzasadnionego podejrzenia lub ujawnienia, że dziecko jest ofiarą przemocy domowej – doświadcza jej lub jest jej świadkiem:
   a) wszczynana jest procedura „Niebieskiej karty” poprzez wypełnienie Niebieskiej Karty A i przekazanie jej do przewodniczącego Zespołu Interdyscyplinarnego (np. właściwego miejscowo ośrodka pomocy społecznej, komisariatu policji),
   b) zgłoszenie przemocy w rodzinie może nastąpić również poprzez zawiadomienie policji, wówczas procedura „Niebieskiej Karty” zostaje lub może zostać wszczęta przez funkcjonariusza,
   c) w uzasadnionych przypadkach może okazać się niezbędne równoległe działanie – wszczęcie procedury „Niebieskiej karty” oraz złożenie zawiadomienia policji lub prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego.
   2) W przypadku uzasadnionego podejrzenia lub ujawnienia popełnienia na szkodę małoletniego przestępstwa albo czynu karalnego przez nieletniego (osoby poniżej 17 roku życia) – informuje się rodzica/opiekuna małoletniego i przeprowadza się rozmowę na ten temat, pouczając o możliwych działaniach oraz dokonuje się pisemnego zawiadomienia policji i prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa lub czynu karalnego na szkodę małoletniego. Zawiadomienie zawiera:
   – opis zdarzenia,
   – dane osoby pokrzywdzonej,
   – w miarę możliwości dane osoby podejrzanej.

   W przypadku popełnienia czynu karalnego na szkodę małoletniego przez nieletniego, o złożonym zawiadomieniu do policji/prokuratury zaleca się w miarę możliwości poinformować także właściwy sąd opiekuńczy.

   3) W przypadku uzasadnionego podejrzenia, że dziecko doświadcza zaniedbania lub doszło do innego zagrożenia dobra dziecka (rodzina jest niewydolna wychowawczo), gdy zachowanie rodziców/opiekunów nie stanowi przemocy domowej, występuje się do sądu rodzinnego właściwego ze względu na zamieszkanie dziecka z wnioskiem o wgląd w sytuację dziecka.

   Niezależnie od zawiadomienia sądu opiekuńczego, zaleca się przeprowadzenie rozmowy z rodzicami/opiekunami dziecka na temat obserwowanych symptomów zaniedbania dziecka, zbadania ich przyczyn, zapoznania opiekunów z możliwościami uzyskania pomocy zarówno materialnej, jak i psychologicznej.

   Z rozmowy należy sporządzić co najmniej notatkę lub udokumentować rozmowę w Karcie Interwencji.

7. Wszelkie działania interwencyjne odnotowywane są w Karcie Interwencji.
8. Podczas działań interwencyjnych małoletniemu zapewnia się w miarę możliwości wsparcie i pomoc psychologiczną oraz jeśli tego wymaga – niezbędną pomoc medyczną.
9. Jeżeli, z uwagi na obserwowane zachowania dziecka, pojawi się taka potrzeba, można i należy zasugerować rodzicowi/opiekunowi kontakt z innym specjalistą, psychiatrą, psychologiem czy też zasięgnięcia opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej.
10. Wszelkie, ewentualne zastrzeżenia lub nieprawidłowości co do działania Personelu AMANI MED względem małoletniego pacjenta, w tym także przypadki naruszania Standardów, należy zgłaszać bezpośrednio do Koordynatora celem wyjaśnienia sprawy i podjęcia właściwych działań interwencyjnych.
11. W sytuacji, gdy sprawcą krzywdzenia dziecka jest Personel AMANI MED:
    a) W przypadku uzasadnionego podejrzenia lub ujawnienia popełnienia przestępstwa – działanie jest analogiczne, jak w przypadku innych osób, nadto członka Personelu należy odsunąć niezwłocznie od jakiejkolwiek interakcji z małoletnim;
    b) W przypadku formy krzywdzenia dziecka innej niż przestępstwo/czyn karalny – zgłoszenia należy dokonać do Kierownictwa AMANI MED. Należy przeprowadzić rozmowę wyjaśniającą lub/i dyscyplinującą z osobą z Personelu, w zależności od zdarzenia wszcząć postępowanie dyscyplinarne oraz dokonać oceny zasadności dalszego zatrudniania/współpracy.
12. Na terenie zakładu leczniczego AMANI MED wywiesza się informację o ogólnopolskich telefonach pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwami oraz przemocą w rodzinie:
    1) Ogólnopolski telefon dla osób pokrzywdzonych przestępstwem: 222 309 900
    2) Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”: 800 120 002 
    3) Telefon Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży: 116 111
    4) Dziecięcy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka: 800 12 12 12
    5) Anonimowa policyjna linia specjalna „Zatrzymać Przemoc”: 800 120 148
13. Personel AMANI MED, który w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych, powziął informacje o krzywdzeniu małoletniego pacjenta, jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy informacji o osobach i zdarzeniu oraz zobowiązany jest przekazać te informacje wyłącznie osobom i organom/instytucjom uprawnionym.

§7
Standard V.
Zakres kompetencji osoby odpowiedzialnej za przygotowanie personelu do stosowania standardów 
Koordynator 
Szkolenia Personelu

1. Osobą odpowiedzialną za wdrożenie i właściwą realizację Standardów jest Koordynator Ochrony Małoletnich („Koordynator”). Funkcję tę pełni Zarząd AMANI MED.
2. Do kompetencji i zadań Koordynatora należy w szczególności:
   a) udział w przygotowaniu Standardów Ochrony Małoletnich;
   b) udział w planowaniu szkoleń dla pracowników;
   c) przygotowanie Personelu AMANI MED do stosowania Standardów;
   d) monitorowanie przyjmowanych zgłoszeń dotyczących podejrzenia krzywdzenia lub posiadania informacji o krzywdzeniu małoletniego;
   e) ocena prawidłowości postępowania pracowników, także pod kątem zgodności z przyjętymi Standardami Ochrony Małoletnich;
   f) monitorowanie działań związanych ze zgłoszeniem zdarzenia krzywdzenia lub podejrzenia krzywdzenia małoletniego do instytucji uprawnionych do wszczęcia postępowania w przypadku przestępstwa;
   g) prowadzenie rejestru zgłoszeń dotyczących krzywdzenia dzieci;
   h) dokonywanie przeglądów i aktualizacji Standardów, nie rzadziej niż raz na 2 lata;
   i) przeprowadzanie wśród pracowników, co najmniej raz na 2 lata, ankiety monitorującej, dotyczącej znajomości i realizacji Standardów oraz propozycji pracowników co do zmian w Standardach;
   j) opracowanie pisemnego „Raportu z monitoringu”. Raport powinien zawierać również dane dotyczące liczby zgłoszeń, podjętych rodzajów interwencji oraz analizę ryzyka w Podmiocie leczniczym.
3. Koordynator przygotowuje materiały szkoleniowe dla osób nowo zatrudnionych oraz organizuje szkolenia. Cykliczność szkoleń w zależności od potrzeb. Udział Personelu w szkoleniach jest obowiązkowy i dokumentowany.
4. W ramach szkoleń Koordynator zapewnia Personelowi AMANI MED informacje na temat ochrony dzieci przed krzywdzeniem i pomocy dzieciom w sytuacjach zagrożenia, w zakresie rozpoznawania symptomów krzywdzenia dzieci, procedur zgłaszania i interwencji w przypadku podejrzeń krzywdzenia dzieci, obowiązków personelu zobowiązanego do podejmowania interwencji.
5. Koordynator współpracuje z Personelem AMANI MED oraz sądami opiekuńczymi i innymi organami oraz instytucjami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad środowiskiem rodzinnym małoletniego.

§8
Standard VI.
Osoby odpowiedzialne za przyjmowanie zgłoszeń

1. Zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka lub ujawnienia takiego zdarzenia może dokonać:
   1) Opiekun dziecka,
   2) Personel AMANI MED,
   3) Małoletni pacjent,
   4) Osoba trzecia, świadek zdarzenia.
2. Zgłoszenia zdarzenia krzywdzenia dziecka można dokonać:
   1) Personelowi AMANI MED osobiście lub z wykorzystaniem służbowych kanałów komunikacji
   2) Koordynatorowi Ochrony Małoletnich – osobiście, telefonicznie lub mailowo na adres [email protected]
3. Do przyjęcia zgłoszenia jest obowiązany i uprawniony cały Personel AMANI MED.
4. W przypadku zgłoszenia zdarzenia Personelowi, Personel AMANI MED niezwłocznie przekazuje zgłoszenie Koordynatorowi z wykorzystaniem dostępnych kanałów komunikacji lub osobiście.
   

    

§9
Standard VII.
Zasady dokumentowania i przechowywania zgłoszeń

1. Wszelkie zgłoszenia, ujawnione zdarzenia dotyczące krzywdzenia małoletnich oraz podejmowane interwencje są odnotowywane z użyciem w szczególności – wzorów druków.
2. Każde zdarzenie musi zostać udokumentowane i zawierać niezbędne informacje dla realizacji obowiązków nałożonych przepisami prawa: datę i godzinę zdarzenia, dane osoby zgłaszającej, opis zdarzenia, podjęte działania.
3. Wszelka dokumentacja dotycząca zgłoszeń podlega stosownemu zabezpieczeniu przed dostępem osób nieuprawnionych.
4. Koordynator prowadzi również rejestr zgłoszeń, zawierający podstawowe i niezbędne informacje o każdym zgłoszeniu: osoba zgłaszająca, osoba podejrzewana o krzywdzenie (opiekun, członek personelu, inne dziecko, inna osoba), rodzaj podjętej interwencji (zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa, wniosek o wgląd w sytuację rodziny, wszczęcie procedury „Niebieskiej Karty”) oraz data interwencji.
5. Kontrolę nad właściwym sporządzaniem dokumentacji związanej ze zgłoszeniem oraz interwencją i jej przechowywaniem sprawuje Koordynator Ochrony Małoletnich.

§10
Standard VIII.
Zasady udostępniania pacjentom i ich opiekunom Standardów Ochrony Małoletnich

1. Standardy Ochrony Małoletnich są ogólnodostępnym dokumentem dla pacjentów, ich opiekunów (przedstawicieli ustawowych, opiekunów prawnych, opiekunów faktycznych) oraz dla Personelu AMANI MED.
2. Standardy Ochrony Małoletnich w wersji pełnej są udostępniane na stronie internetowej AMANI MED, a także są dostępne na terenie zakładu leczniczego.
3. Wersja skrócona Standardów, przygotowana odrębnie dla pacjentów małoletnich, jest publikowana na stronie internetowej AMANI MED oraz jest wywieszana na tablicach informacyjnych na terenie zakładu leczniczego. Wersja skrócona może być też wręczana w formie wydruku pacjentom i ich opiekunom.
4. Personel AMANI MED jest obowiązany poinformować pacjentów oraz ich opiekunów o obowiązujących w zakładzie leczniczym Standardach Ochrony Małoletnich, a także udzielać stosownych informacji oraz odpowiedzi na pytania pacjentów i/lub ich opiekunów.

§11
Standard IX.
Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do sieci internetowej 
Procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w przestrzeni internetowej

1. AMANI MED nie zapewnia dostępu do sieci Internet.
2. Na terenie zakładu leczniczego AMANI MED małoletni korzysta z Internetu za zgodą i pod kontrolą rodzica/opiekuna i na udostępnionym przez niego urządzeniu.
3. Zabronione jest w szczególności: wykorzystywanie urządzeń elektronicznychi korzystanie z Internetu w celach zakazanych prawem, dostępu do treści szkodliwych, niestosownych i nieodpowiednich dla dzieci; rejestrowanie dźwięku, filmów, wykonywanie zdjęć bez wiedzy i zgody osób rejestrowanych; rozpowszechnianie treści zakazanych przepisami prawa, naruszanie praw autorskich i praw własności intelektualnej jakichkolwiek podmiotów
4. W przypadku gdy dochodzi do kontaktu dziecka, w szczególności z:
   1) treściami szkodliwymi (przemoc, rasizm, pornografia, nawoływanie do przestępstwa, zażywanie narkotyków, etc.),
   2) nadużyciami, aktami przemocy przeciwko dziecku w Internecie (rozpowszechnianie zdjęć dziecka bez zgody, nagich zdjęć dziecka, a także zdjęć o tematyce erotycznej, będących udziałem osób małoletnich, uwodzenie dziecka przez Internet, etc.)
   – należy postępować zgodnie z ustalonymi procedurami interwencji i zgłosić zdarzenie Koordynatorowi ds. Ochrony Małoletnich.
5. W sytuacji ujawnienia krzywdzenia dziecka z wykorzystaniem Internetu, niezwłocznie należy:
   1) zabezpieczyć materiały będące dowodem naruszenia prawa,
   2) powiadomić przedstawiciela ustawowego dziecka (w przypadku jego nieobecności – opiekuna faktycznego dziecka) wraz z informacją o przesłankach do zawiadomienia organów ścigania.
6. Bezwzględnie w sytuacji działań przestępczych na szkodę małoletnich należy powiadomić organy ścigania (Policję, Prokuraturę) wraz z przekazaniem wszelkich informacji dotyczących sprawy i okoliczności ich pozyskania, dowodów, które mogą stanowić punkt wyjścia do wszczęcia postępowania).
7. Treści szkodliwe dla małoletnich, które pojawiają się w Internecie można zgłosić organizacjom zajmującym monitorowaniem zagrożeń:

   1) Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę – organizacja pozarządowa, której celem jest ochrona dzieci przed krzywdzeniem oraz pomoc dzieciom krzywdzonym, ich rodzicom i opiekunom, realizująca między innymi program na rzecz bezpieczeństwa dzieci w Internecie Dziecko w sieci.
   Adres: ul. Mazowiecka 12/25, 03-932 Warszawa,
   Infolinia: 800 100 100
   E-mail: [email protected]
   Strona: www.fdds.pl

   2) Dyzurnet.pl – projekt utworzony przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową w porozumieniu z Komisją Europejską w ramach akcji Safer Internet Action Plan.
   Adres: ul. Wąwozowa 18, 02-796 Warszawa,
   Zgłaszanie nielegalnych treści przez formularz kontaktowy lub e-mailem na adres: [email protected]

8. W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek niepokojących zdarzeń, które stanowią przejaw zachowań przestępczych, dokonywanych na szkodę osób małoletnich, przy wykorzystaniu Internetu lub innych mediów elektronicznych, możliwe jest uzyskanie stosownego wsparcia i pomocy, poprzez kontakt z wyżej wymienionymi organizacjami zaangażowanymi w realizację ogólnospołecznej kampanii na rzecz bezpieczeństwa dzieci w sieci. Każdorazowo należy poinformować stosowne organy ścigania.

§12
Postanowienia końcowe

1. Niniejsze Standardy Ochrony Małoletnich obowiązują od dnia 24 września 2026 r.
2. AMANI MED udostępnia Standardy do wiadomości dzieciom i ich opiekunom oraz Personelowi na terenie zakładu leczniczego oraz na stronie internetowej AMANI MED, również w wersji skróconej przeznaczonej dla dzieci.